Format hybrydowy, oficjalnie nieuznawany przez FIVB/FFVb. Używany w szkołach, rozgrywkach amatorskich, sytuacjach zastępczych oraz jako etap przejściowy między 4 na 4 a 6 na 6.
2+3 (zalecany rozgrywający wbiegający) lub 3+2 (stały rozgrywający z przodu). Brak libero. Zaadaptowana zasada overlap: Z4>Z5, Z3>Z6, Z2>Z1 (ustawienie 3-2) lub częściowe relacje (2-3). Zalecenia defensywne są logicznymi adaptacjami z 6 na 6, a nie skodyfikowanym przepisem.
2 zawodników przy siatce + 3 z tyłu, w tym rozgrywający wbiegający (P1). Najbardziej stabilne ustawienie obronne, najbliższe systemowi 5-1 w 6 na 6. Typowa obrona: system 1-1-3 (1 blokujący + 1 off-blocker + 3 obrońców w głębi). Zalecane do przygotowania przejścia do 6 na 6.